تقوا و کلیدهای آن

ظلالت با علم خطرناک است. 

دینداری یک فرد متقی و غیرمتقی متفاوت است. این طور نیست که فقط کافی باشد که سیره را رعایت کنیم، نماز بخوانیم و روزه بگیریم بلکه باید تقوا باشد که اگر نباشد هر لحظه احتمال غلطیدن به ظلمت وجود دارد. 

دینداری ظاهری توجه اش به ظاهر است: کدام پا را بگذارم،

لیس البر ان تولوا وجوهکم قبل المشرق و المغرب....: 

تقوا در برابر حفظ آداب. آداب را باید رعایت کرد ولی تقدا اینهاست: جایی هست که از چیزی که دوست دارید گذشته باشید؟ اینجاست که تقوا کلید میخورد. اگر خدا و هدایت را دوست داری علی حبه ازش بگذر. هرچند مستحبات رو خیلی انجام داده باشه. سر قولش بایستد، باید صبور باشه. باید بتوان مشکلات را تحمل کند. 

ان تعفوا اقرب بالتقوی و لا تنسوا الفضل بینکم : فقط اینکه به حق دیگران احترام بگذارد ولی اگر نتواند فضل داشته باید و نتواند از حق خود بگذرد و عفو کند، تقوا ندارد. اینگونه نباشد که اهل معامله بشوی و خط بکشی. و وای به حال جامعه ای که فضل و عفو در آن فراموش میشود. جامعه رحمت لازم داره. 

إِنَّ الَّذِينَ اتَّقَوْا إِذَا مَسَّهُمْ طَائِفٌ مِنَ الشَّيْطَانِ تَذَكَّرُوا : انسان باتقوا مواظب ایمانش است. اگر هی داری وسوسه میشوی، سریع ایمان خود را تقویت کن. اگر میتونم خودم به خودم تذکر بدم وگرنه به کسی متصل بشم. وقتی دارد ضعیف میشود امداد برساند.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَكُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ: با چه کسانی رابطه دارد و وقت خودش را میگذراند. خودم را معرض انفاس چه کسانی قرار میدم.

وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِلَّ قَوْمًا بَعْدَ إِذْ هَدَاهُمْ حَتَّى يُبَيِّنَ لَهُمْ مَا يَتَّقُونَ: خدا هیچ قومی رو بعد از هدایت گمراه نمیکند مگر اینکه یبینوا لکم که تقوا کجاست. و بعد از آن اظلال بعد از هدایت میرسد. هدایتی که دریافت کردیم را حفظ کنیم. نماز را تا نماز بعدی حفظ کنیم. رمضان را تا رمضان بعد حفظ کنیم.     متقی به جای اینکه فکر کند که عدد زیارتهایش را زیاد کند، بیشتر به فکر این است که همان ده تا زیارتش را حفظ کند.